De geschiedenis van dit huis, dat bestemd was voor oude mannen, begint in 1416 bij een zekere Lummoed en eindigt in 1738 toen het huis in verband met een nadelig saldo werd opgeheven.
Lummoed, weduwe van Bartold van Bakenweerd, was de eigenares van een paar aan elkaar grenzende huisjes in de Polstraat. Zij bestemde die voor de inrichting van een oudemannenhuis, maar ze overleed kort na de oprichting. De huizen waren bouwvallig en omdat Lummoed niets voor het onderhoud had nagelaten, verkochten de executeurs de percelen.
Nieuwe eigenaar was Jan Cranen. Zijn dochter Lumme verbeterde de huisjes en in 1439 gaf zij het huis in handen van Schepenen en Raad met als bestemming een tehuis voor oude mannen. Na de opheffing in 1744 werd het pand verkocht aan Simon de Vries, privaatgeleerde.
lees meer…
Het is een onderkelderd pand met zadeldak evenwijdig aan de straat, in oorsprong onderdeel van het Manhuis (oude Manhuis) tegenover de Manhuissteeg. Het huis dateert uit de zestiende eeuw, maar de voorgevel is in classicistische stijl herbouwd met een kroonlijst en een hardstenen gedecoreerde plint met kelderlichten.
Onder de woning zit één kelderruimte, met tongewelven dwars op de gevel. In de kelder vinden we ook een dichtgemetselde doorgang naar de ruimte onder de kluis. Het kluisgebouwtje is te bereiken via een doorgang van de linker voorkamer.
Het interieur van de ruimten op de begane grond is sober en de oorspronkelijke muur- en plafondbekleding is niet te zien. Van de kamers aan de voorzijde is de volledige betimmering van de gevel nog aanwezig.
Op de eerste etage loopt ook de gang langs de achterzijde. Aan de straatzijde bevinden zich drie relatie lage ruimtes met een opvallende balklaag.
De kapverdieping is indrukwekkend ruim en hoog. Zeven stel driewerf gestapelde jukken dragen de sporen en de dakbedekking en er zijn diverse telmerken aanwezig.