Al snel na het bekend worden van de oprichting van de Werkgroep Bouwhistorie Deventer ontving de werkgroep een e-mail van de eigenaar van het pand Assenstraat 6 met het verzoek onderzoek te doen naar het rijksmonument. Die wilde na een grote brand in 2001 meer inzicht krijgen in de ouderdom, bouwfasen en historische betekenis van het pand.
De eigendomsgeschiedenis kan met zekerheid worden gevolgd vanaf de zeventiende eeuw. In 1627 woonde Thielman van Beringen in het toenmalige pand en in 1653 droeg hij het huis over aan zijn dochter Joanna van Beringen. Daarna kwam het pand achtereenvolgens in handen van verschillende vooraanstaande Deventenaren, waaronder leden van militaire families, de familie Houck, deurwaarder Cornelis Pohlman en architect Maarten van Harte. Inde twintigste eeuw werd het pand eigendom van Drukkerij Salland en later van Kluwer, die het gebruikte als kantoorruimte. Sinds het begin van de eenentwintigste eeuw is het weer particulier bewoond.
Lees meer…
Het huidige uiterlijk van het huis wordt bepaald door een gepleisterde voorgevel met een achttiende- of vroegnegentiende-eeuwse uitstraling. Onder het pleisterwerk zijn echter aanwijzingen gevonden voor oudere bouwfasen, waaronder zestiende- of zeventiende-eeuwse speklagen. De rijk versierde voordeur, de natuurstenen omlijstingen van de kelderlichten en de decoratieve elementen in de osendrop dragen bij aan de monumentale waarde van het pand.
Het belangrijkste bouwhistorische onderdeel is de grote gewelfde kelder, die vrijwel het gehele perceel beslaat. Deze kelder bezit vier zware gordelbogen en vijf troggewelven, een constructie die kenmerkend is voor historische Deventer kelders. De gebruikte bakstenen, de bouwsporen en de constructiewijze wijzen op een laatmiddeleeuwse oorsprong, waarschijnlijk uit de zestiende eeuw en mogelijk nog ouder. Ook de bewaard gebleven verdiepingsbalklaag met moer- en kinderbinten wordt als zestiende-eeuws beschouwd.
Door de eeuwen heen heeft het pand verschillende verbouwingen ondergaan, onder meer in 1907, 1916 (beide door Van Harte), 1961 en 1979. Daarbij werden indelingen gewijzigd, delen van het achterhuis aangepast of gesloopt en nieuwe constructieve voorzieningen aangebracht. De brand van 2001 veroorzaakte echter de grootste verandering: de kapconstructie, zolderbalklagen, trappen, binnenmuren en veel historische interieuronderdelen gingen verloren. Tijdens de daaropvolgende restauratie werden de voorgevel, bouwmuren, kelder en verdiepingsbalklaag behouden en hersteld.
Ondanks de verliezen door brand is het nog steeds een waardevol historisch pand. De combinatie van een vermoedelijk laatmiddeleeuwse kern, een zestiende-eeuwse kelder en balklaag, en een achttiende-eeuwse gevel maakt het gebouw tot een belangrijk onderdeel van het historische stadsbeeld van Deventer.